Loading...

راهنمای جامع خرید تلویزیون

|
خرید تلویزیون به دلیل تنوع بالای این محصول در بازار به دقت و بررسی کافی نیاز دارد. در این مطلب شما را برای خرید مناسب‌ترین تلویزیون راهنمایی می‌کنیم.
راهنمای جامع خرید تلویزیون

خرید تلویزیون به دلیل تنوع بالای این محصول در بازار به دقت و بررسی کافی نیاز دارد. در این مطلب شما را برای خرید مناسب‌ترین تلویزیون راهنمایی می‌کنیم.

خرید تلویزیون شاید در نگاه اول کار ساده‌ای به نظر بیاید؛ اما فاکتورهای بسیار مهمی وجود دارند که لازم است هنگام خرید از آن‌ها آگاه بوده و در انتخاب خود مدنظر قرار دهید. برای مثال، تلویزیون‌های اولترا اچ‌دی (UHD) یا 4K که جزئیات تصویر، رنگ و کنتراست بهتری را نسبت به تلویزیون‌های اچ‌دی وعده می‌دهند. همچنین گونه‌ای از تلویزیون 4K موسوم به 4K HDR نیز در بازار وجود دارد که تصاویر روشن‌تر با پویایی بیشتر و طبیعی‌تر را به همراه دارد. حال، سؤال این است که آیا زمان آن رسیده که سراغ تلویزیون‌های 4K بروید یا هنوز هم تلویزیون‌های Full HD برای استفاده‌ی کاربران ایرانی کافی هستند؟

علاوه بر موارد فوق، باید به ظهور پنل‌های OLED و توان بسیار بالای آن‌ها در نمایش عالی رنگ‌ها اشاره کرد که به لطف افزایش ظرفیت تولید، اکنون قیمت به مراتب به صرفه‌تری دارند. با این حال باید به این نکته توجه کرد که آیا تفاوت عملکرد پنل‌های OLED نسبت به همتایان LED خود با توجه به تفاوت هزینه‌، به صرفه است یا خیر. از سوی دیگر، هر سال به لطف استفاده از فناوری‌های پیشرفته‌تر، کیفیت تلویزیون‌های LCD بهبود می‌یابد و شاهد برطرف شدن بسیاری از نقاط ضعف آن‌ها هستیم. تلویزیون‌های اولد در حال حاضر تنها تحت دو برند ال‌جی و سونی در بازار موجود هستند و این یعنی چنان‌چه انتخاب شما اولد باشد، با گزینه‌ای کمتری نسبت به دستگاه‌های ال‌سی‌دی مواجه خواهید بود.

وقتی در مورد نوع تلویزیونی که می‌خواهید تصمیم‌گیری کردید، روی اندازه‌ی آن، کیفیت تصویر و قابلیت‌های ویژه‌ی آن تمرکز کنید. به علاوه، سعی کنید مطمئن شوید که تلویزیون جدید شما اتصالات مورد نیاز شما را پشتیبانی می‌کند یا خیر. پیش از آغاز راهنمای خرید دو اصل اساسی در خرید تلویزیون وجود دارد که باید همواره آن‌ها را پیش از هر نکته‌ی دیگری، مد نظر داشت:

کیفیت تصویر با توجه به مشخصات روی کاغذ، تعیین نمی‌شود!

شاید این جمله‌ی کوتاه به مذاق تولیدکنندگان بزرگ تلویزیون خوش نیاید اما عین حقیقت است. در واقع با بررسی مشخصات انواع تلویزیون احتمالاً شما هم به این نتیجه می‌رسید که هدف از ارائه‌ی کاتالوگ و مشخصات تلویزیون‌ها، گیج کردن مشتری است.

انبوهی از عبارات گیج‌کننده و اعداد بزرگ و کوچک روبروی شما قرار می‌گیرند و شاید در نهایت مجبور به خرید یک تلویزیون نسبتاً گران‌قیمت شوید، آن هم به این دلیل که نسبت کنتراست بالاتری دارد و یا روشنایی بیشتری دارد. شاید هم علت انتخاب شما وجود یک تکنولوژی خاص در محصول باشد.

البته برخی از مشخصات ذکر شده روی کاغذ بسیار با اهمیت هستند، مثل وزن و انواع ورودی‌ها و خروجی‌های تلویزیون. اما در مجموع پارامترهایی بی‌اهمیت یا کم‌اهمیتی در کاتالوگ محصولات دیده می‌شود و ممکن است برخی از موارد دارای مقادیر نادرست هم باشند.

به عنوان مثال نسبت کنتراست یا تضاد تنها یک دروغ فریبنده است، قبلاً در زومیت این نکته را به تفصیل بررسی کردیم. نرخ نوسازی بر حسب هرتز که اعدادی از جمله 120، 240 و 600 هرتز را روبروی آن می‌بینیم و در حقیقت یک پارامتر پیچیده و تا حدی مبهم است. شاید در کاربردهای معمولی، نرخ نوسازی بالا به هیچ وجه اثرگذار نباشد اما هزینه خرید تلویزیون را زیاد می‌کند. زاویه دید تلویزیون‌های LCD و LED-backlit LCD که عددی نادرست است و این مسأله‌ی همیشگی که معمولاً یک تلویزیون LED کیفیت تصویر بهتری نسبت به تلویزیون‌های LCD ندارد. کابل‌های HDMI که کیفیت یکسانی دارند اما فروشنده برخی از آنها را با کیفیت‌تر از باقی کابل‌ها معرفی می‌کند. LEDها یک نسل جدید یا فناوری متفاوت با LCD نیستند و در واقع خود نوعی از LCDها به شمار می‌روند.

توصیه‌ی ما این است که به جای توجه به صفحه‌ی مشخصات تلویزیون، فکر دیگری کنید، شاید بهترین کار نادیده گرفتن آن‌ها باشد! برای تشخیص بهترین کیفیت تصویر، بدترین راه ممکن استفاده از مشخصاتی است که در کاتالوگ محصولات ذکر می‌شود، لذا به هیچ عنوان به آن استناد نکنید.

تلویزیون بزرگ‌تر واقعاً بهتر است

در مورد اندازه حداقل قطر ۳۲ اینچ را توصیه می‌کنیم. البته در مورد تلویزیونی که قرار است در اتاق خواب قرار بگیرد، برای تلویزیونی که می‌خواهید در اتاق نشیمن استفاده کنید، بهتر است تلویزیونی با حداقل قطر ۴۶ اینچ یا ۵۵ اینچ و بزرگ‌تر از آن، انتخاب نمائید. ممکن است در نگاه اول این ابعاد بسیار بزرگ به نظر برسد اما توصیه‌ی ما این است که یک تلویزیون بزرگ بخرید چرا که تجربه‌ای بسیار جالب خواهد بود.

اندازه‌ی تلویزیون نسبت به امکانات و قابلیت‌هایی مثل عینک سه‌بعدی، نرخ نوسازی بالاتر و تلویزیون‌های هوشمند، اهمیت بیشتری دارد. بنابراین توصیه می‌کنیم که با بودجه‌ای که در اختیار دارید، سراغ تلویزیون‌های بزرگ‌تر بروید. معمولاً بیشتر کاربران از اینکه تلویزیونی با ابعاد بزرگ‌تر نخریده‌اند، اظهار پشیمانی می‌کنند، مراقب باشید شما هم به این دسته از مشتریان نپیوندید.

در ادامه شما را به مطالعه‌ی راهنمای خرید و مواردی که باید هنگام خرید تلویزیون در نظر داشته باشید دعوت می‌کنیم.

اندازه صفحه

شاید مهم‌ترین بخش از انتخاب شما هنگام خرید تلویزیون جدید، اندازه‌ی صفحه‌ی آن باشد. اندازه‌ی صفحات تلویزیون به صورت قطری محاسبه می‌شود و این اندازه معمولا در بازه‌ی ۲۰ تا ۸۰ اینچ قرار دارد. تلویزیون‌هایی که در آشپزخانه یا اتاق خواب قرار می‌گیرند می‌توانند بین ۲۴ تا ۳۲ اینچ باشند؛ اما اگر قصد خرید تلویزیون اصلی منزل را دارید، اندازه‌ای بین ۵۰ تا ۶۵ اینچ پیشنهاد می‌شود. در صورتی که فاصله‌ی شما از تلویزیون خیلی زیاد باشد، می‌توانید به اندازه‌های بزرگ‌تر نیز فکر کنید.

اندازه تلویزیون (اینچ) عرض (سانتی‌متری) ارتفاق (سانتی‌متر) حداکثر فاصله ایده‌آل تا تلویزیون (متر)
۳۲ ۷۰.۹ ۱۵.۷ ۱.۳
۴۰ ۸۸.۶ ۴۹.۸ ۱.۶
۴۳ ۹۵.۳ ۵۳.۶ ۱.۸
۵۰ ۱۱۰.۷ ۶۲.۲ ۲
۵۵ ۱۲۱.۷ ۶۸.۶ ۲.۴
۶۰ ۱۳۲.۸ ۷۴.۷ ۲.۶
۶۵ ۱۴۴.۰ ۸۱.۰ ۲.۷۵
۷۰ ۱۵۴.۹ ۸۷.۱ ۳.۰۵
۷۵ ۱۶۶.۱ ۹۳.۵ ۳.۷

اندازه‌ی تلویزیون

نسبت ابعاد تلویزیون‌ها

با توجه به این‌که قانون دقیق و سریعی برای تعیین اندازه‌ی صحیح تلویزیون نیست، میدان دید و حتی حدت بینایی خود را می‌توانید ملاک قرار دهید. البته راهنماهای بسیاری در اینترنت وجود دارد که می‌تواند در محاسبه‌ی فاصله‌ی نسبتا مناسب شما را یاری کند. یکی از ساده‌ترین راهکار‌ها، استفاده از نسبت ۱.۶ است که نتیجه‌ی خوبی را به همراه خواهد داشت. در این راهکار اگر قصد خرید یک تلویزیون Full HD را دارید، نزدیک‌ترین فاصله‌ای که می‌توانید با حفظ میدان دید نسبت به تلویزیون خود داشته باشید ۱.۶ برابر قطر تلویزیون است. بنابراین، اگر تلویزیون شما ۶۰ اینچی باشد، باید حداقل ۹۶ اینچ (هر اینچ معادل ۲.۵۳ سانتی‌متری) معادل تقریبا ۲.۵ متر از تلویزیون فاصله بگیرید.

اگر قصد خرید تلویزیونی با رزولوشن بالاتر (انواع 4K) دارید، می‌توانید از نسبت بزرگ‌تر (۲ تا ۲.۵) استفاده کنید. این موضوع بدین معنی است که برای فاصله‌های نزدیک نیز می‌‌توانید تلویزیون بزرگ‌تری خریداری کنید و به دلیل تراکم پیکسل بالاتر در این پنل‌ها، امکان تفکیک پیکسل‌ها حتی از فاصله‌ی نزدیک‌تر نیز مقدور نخواهد بود.

اندازه تلویزیون

می‌توانید این معادله را به صورت معکوس نیز انجام دهید تا قبل از خرید بزرگترین اندازه‌ی تلویزیونی که می‌توانید داشته باشید را به دست آورید. برای این‌کار، فاصله‌ی جای نشستن خود تا محل قرارگیری تلویزیون را به سانتی‌متر (متر ضرب در ۱۰۰) محاسبه کنید؛ سپس آن را تقسیم بر ۱.۶ کرده و در ادامه تقسیم بر ۲.۵۳ کنید تا قطر تلویزیون مطلوب شما به اینچ بدست بیاید. برای مثال اگر در ۲.۵ متری محل قرارگیری تلویزیون می‌نشینید، تلویزیونی ۶۰ اینچی برای شما ایده آل خواهد بود.

تلویزیون 4K

امروزه اکثر نمایشگرهای بزرگ از نوع اولترا اچ‌دی هستند و با توجه به کاهش قیمت این پنل‌‌ها، می‌توان گفت در حال حاضر خرید آن‌‌ها منطقی‌تر بوده و توصیه می‌شود. این تلویزیون‌ها به رزولوشن 4K با تراکم پیکسل بالا مجهز هستند. بدین معنی که حتی اگر از فاصله‌ی نزدیک به تماشای محتوای ویدیویی (البته به شرط استفاده از محتوای 4K) این تلویزیون‌ها بنشینید، جزئیات بیشتری را مشاهده خواهید کرد. بدین ترتیب می‌توانید در فاصله‌ی یک و نیم متری تلویزیون ۶۵ اینچی خود بنشینید و مشکلی از لحاظ تجربه‌ی تماشای تصاویر نداشته باشید. توجه داشته باشید که قرار نیست آن‌قدر جلو بنشینید که نتوانید کل تصویر را مشاهده کنید یا برعکس. بلکه باید در حدی از تلویزیون فاصله بگیرید که جزئیات تصویری که بابت آن هزینه‌ی بیشتر پرداخت کرده‌اید را از دست ندهید.

لازم است بودجه‌ی خود را نیز در نظر بگیرید. تلویزیون‌های خوب از چندصد دلار تا چندهزار دلار قیمت دارند و در این بازه انتخاب‌های بسیار خوبی وجود دارد. اندازه‌ی نمایشگر، ویژگی‌ها و برند همگی از عواملی هستند که بر قیمت تأثیر می‌گذارند.

در زیر بازه‌ی قیمت معمول اندازه‌های مختلف تلویزیون را شاهد هستید.

اندازه حدود قیمت
۳۲ اینچ ۱۵۰ تا ۴۰۰ دلار
۳۹ تا ۴۳ اینچ ۲۵۰ تا ۷۰۰ دلار
۴۹ یا ۵۰ اینچ ۳۵۰ تا ۹۰۰ دلار
۵۵ تا ۵۹ اینچ ۴۵۰ تا ۲۵۰۰ دلار
۶۰ تا ۶۵ اینچ ۶۰۰ تا ۷۰۰۰ دلار

نوع پنل

پنل‌ها مهم‌ترین بخش تلویزیون‌ها را تشکیل می‌دهند. تمام پروسه‌ی ایجاد و نمایش تصاویر در این بخش انجام می‌شود. دانشمندان و مهندسان از زمان عرضه‌ی اولین تلویزیون‌ها، همواره به دنبال توسعه‌ی بهترین پنل‌های ممکن برای نمایش بی‌نقص تصاویر بودند که در ادامه برخی از مهم‌ترین فناوری‌های تاریخ دنیای تلویزیون‌ها به صورت مختصر شرح داده شده است.

 

پلاسما (Plasma)

تلویزیون‌های پلاسما برای نمایش پیکسل‌ها از سلول‌هایی حاوی «گازهای یونیزه شده» یا همان پلاسما استفاده می‌کنند. این تلویزیون‌ها روشنایی بالایی دارند و در عین حال رنگ سیاه را بسیار بهتر از LCD-ها به نمایش می‌گذارند. در حقیقت، تنها رقیب پلاسما در کنتراست، تلویزیون‌های OLED هستند.

تلویزیون پلاسمای پاناسونیک

همچنین به دلیل ویژگی‌های فنی، به‌راحتی می‌توان تلویزیون‌های پلاسما را در ابعاد غول‌آسا تولید کرد. (تصویر بالا مربوط به تلویزیون پلاسمای ۱۵۲ اینچی TH-152UX1 پاناسونیک است.) مزایای تلویزیون‌های پلاسما به همین‌جا ختم نمی‌شود. شاید برایتان عجیب باشد که بدانید بعضی خوره‌های فیلم و مسابقات ورزشی هنوز هم تلویزیون پلاسمای قدیمی خود را به تلویزیون‌های LCD جدید ترجیح می‌دهند؛ اما دلیل این کار چیست؟

پاسخ در نرخ به‌روزرسانی (Refresh Rate) بسیار بالای تلویزیون‌های پلاسما است که موجب به حداقل رسیدن «اثر تاری ناشی از حرکت» (Motion Blur) می‌شود. اما این اصطلاحات به چه معنا هستند؟

نرخ به‌روزرسانی یا ریفرش ریت که با واحد «بر ثانیه» یا همان هرتز (Hz) بیان می‌شود، نشان می‌دهد که تصویر موجود روی صفحه، ظرف یک ثانیه چند بار عوض می‌شود. برای مثال، تلویزیونی که همین حالا در منزل از آن استفاده می‌کنید، به‌احتمال بسیار زیاد ریفرش ریتی حدود ۶۰ هرتز دارد. این یعنی در هر ثانیه، تصویر موجود روی صفحه‌ی تلویزیون شما ۶۰ بار عوض می‌شود.

ریفرش ریت

هرچه نرخ به‌روزرسانی بیشتر باشد، اثر «Blur» یا تاری کمتری مشاهده خواهید کرد. این تاری ناشی از حرکت، خود را در فیلم‌های اکشن یا مسابقات ورزشی بیشتر نشان می‌دهد. نرخ به‌روزرسانی تلویزیون‌های میان‌رده‌ی LCD موجود در بازار حدود ۱۲۰ هرتز و تلویزیون‌های بالارده ۲۰۰ هرتز است. اما نرخ به‌روزرسانی تلویزیون‌های پلاسما چقدر است؟ تلویزیون‌های پلاسمای پاناسونیک نرخ به‌روزرسانی برابر با ۶۰۰ هرتز دارند. بسیار بعید است که بالارده‌ترین تلویزیون‌های LCD و OLED حتی ظرف چند سال آینده بتوانند به نزدیکی این عدد برسند.

اما با توجه به این همه مزیت (روشنایی خوب، کنتراست بالا، نرخ به‌روزرسانی باورنکردنی و توانایی تولید در ابعاد غول‌آسا)، چرا دیگر خبری از تلویزیون‌های پلاسما در بازار نیست؟ حقیقت این است که تکنولوژی پلاسما معایب خود را نیز دارد. بزرگ‌ترین این معایب عبارتند از ضخامت زیاد، وزن بالا، مصرف زیاد انرژی، عدم پشتیبانی از رزولوشن‌های بالاتر از 1080p و «اثر سوختگی».

تلویزیون‌های پلاسما ضخیم، سنگین، پرمصرف و محدود به رزولوشن Full HD هستند

به نظر نمی‌رسد چهار مورد اول از معایب تکنولوژی پلاسما، نیازی به توضیح داشته باشند، اما اثر سوختگی چیست؟

اثر سوختگی یا Burn-in به باقی ماندن شبحی از تصویر روی نمایشگر، پس از نمایش آن برای مدت‌زمان طولانی می‌گویند. اگر برای مدت زیادی یک تصویر ثابت روی صفحه‌ی تلویزیون‌های پلاسما باقی بماند، هاله‌ای از آن روی تلویزیون باقی خواهد ماند. مدل‌های ابتدایی تلویزیون‌های پلاسما بیشتر این مشکل را داشتند و در مدل‌های جدیدتر، شدت اثر Burn-In تا حدود زیادی کاهش یافت، اما همچنان در مقایسه با تلویزیون‌های LCD و OLED، اثر سوختگی در تلویزیون‌های پلاسما بیشتر دیده می‌شود.

مجموعه‌ی معایب تلویزیون‌های پلاسما که در بالا به آن‌ها اشاره شد، باعث شدند عرضه‌ی این تلویزیون‌ها از سال ۲۰۱۴ در جهان متوقف شود.

LCD و LED

LCD مخفف Liquid Cristal Display یا «نمایشگر کریستال مایع» است. در تلویزیون‌های LCD، کریستال‌های مایع توسط الکتریسیته فعال‌ می‌شوند و طوری می‌چرخند تا با عبور نور از زاویه‌ای خاص، رنگ‌های متفاوتی برای هر پیکسل تولید کنند. برای نمایش رنگ سیاه نیز این کریستال‌ها با چرخش در زاویه‌ای خاص، آرایشی به خود می‌گیرند تا عبور نور از خود را به حداقل برسانند. 

LCD چگونه کار می‌کند؟

تکنیک چرخش کریستال‌های مایع مزایای بسیار زیادی با خود به همراه می‌آورد (از جمله قیمت پایین، ضخامت کم و استفاده از مواد سبک)، اما صفحات LCD نقاط ضعفی هم دارند که بزرگ‌ترین آن‌ها عدم توانایی نمایش رنگ سیاه است. حتی وقتی که تمامی کریستال‌ها برای جلوگیری از عبور نور می‌چرخند، باز هم مقداری از نور پس‌زمینه از آن‌ها عبور می‌کند. جالب اینجا است که حتی پروژکتورها و تلویزیون‌های قدیمی CRT هم چنین مشکلی - که به نشت نور (light bleed) معروف است - ندارند و این عیب تنها مختص تلویزیون‌های LCD است.

بک لایت LED

صفحه‌ی ال‌سی‌دی از خود نوری ساطع نمی‌کند، بلکه تنها به عنوان فیلتری پیچیده برای مسدود کردن نور تابانده شده به پیکسل‌ها عمل می‌کند. نوری که به صفحه‌ی کریستال مایع می‌تابد دو نوع است؛ یا از نوع فلورسنت موسوم به CCFL است که تلویزیون‌های LCD‌ از این فناوری بهره می‌برند.

اما نوع دیگری از تابش نور سفید پس‌زمینه وجود دارد که توسط تعدادی LED (با محل قرارگیری در لبه‌ی پنل یا به صورت گسترده در تمام نقاط پنل) تامین می‌شود و این نور با عبور از فیلتر‌های رنگی، رنگ مورد نظر برای نمایش تصاویر را به خود می‌گیرد. تلویزیون‌های مجهز به این فناوری نمایش را به اختصار LED‌ می‌نامند که به جز نور پس‌زمینه تفاوت دیگری با LCD‌ها ندارند. در ال‌سی‌دی‌های امروزی عموما از نور پس‌زمینه‌ی LED استفاده می‌شود؛ زیرا این پنل‌ها مقرون‌به‌صرفه‌تر بوده، هزینه‌ی ساخت پایین‌تری به دنبال دارد و کیفیت نهایی تصویر را تا حد خوبی افزایش می‌دهد. 

زاویه‌ی دید در ال‌سی‌دی‌ها معمولا به دلیل عمق داشتن ساختار آن‌ها باید محدود باشد؛ اما در نمایشگرهای جدید با به حداقل رساندن این عمق زاویه‌ی دید به حد قابل قبولی افزایش یافته است.

کوانتوم دات

پیش از این نیز گفته شد که تلویزیون‌های LCD‌ به نور پس‌زمینه‌ی سفید خالصی برای ایجاد تصویر باکیفیت نهایی نیاز دارند. روش‌های متعددی برای بهبود نور پس‌زمینه توسعه یافته است که یکی از بهترین‌‌های آن، کوانتوم دات‌ها است. این ذرات نانو پس از دریافت نور، رنگ‌هایی با طول موج خاصی ایجاد می‌کنند. شرکت‌های تولید‌کننده تلویزیون نیز از همین فناوری برای تولید نور سفید خالص پیش از ورود به فیلتر‌های رنگی بهره می‌برند تا شاهد افزایش دقت رنگ‌ها و کنتراست بهتر باشیم. 

QLED

اما شرکت‌های تولید‌کننده‌ی تلویزیون، عموما از نام‌های تجاری خاص خود برای رده‌ی خاصی از تلویزیون‌ها بهره می‌برند که با وجود تفاوت در نام‌ها، اما از فناوری یکسانی بهره می‌برند. این موضوع در کوانتوم‌دات‌ها نیز وجود دارد و به عنوان مثال می‌توان به تلویزیون‌های QLED سامسونگ یا نانوسل ال‌جی اشاره کرد که از این ذرات نانو برای بهبود تصاویر بهره می‌برند.

شباهت نام QLED و OLED باعث شد تا کارشناسان مقالات و ویدیو‌های آموزشی متعددی برای تمایز این دو فناوری کاملا متفاوت درست کنند. طبق ادعای سامسونگ، این کیولد‌ها (QLED) از سطح درخشندگی بسیار بالایی نسبت به سایر انواع تلویزیون‌های LED برخوردار بوده و رنگ سیاه عمیقی را به نمایش می‌گذارند. دقت داشته باشید که سازوکار QLED مانند OLED نیست. در اولدها که معمولا ساخت ال‌جی هستند، صفحه از خود نور ساطع می‌کند و در واقع با یک نمایشگر ال‌ای‌دی واقعی مواجه هستیم؛ اما در QLED نور به فیلتر می‌تابد و ما نور فیلتر شده را می‌بینیم و سازوکار مشابه تلویزیون‌های LCD با نور پس‌زمینه‌ی LED است. 

اولد OLED

تفاوت LCD با OLED

OLED مخفف عبارت Organic Light-Emitting Diode و به معنی «دیود ارگانیک گسیل دهنده‌ی نور» است. از لحاظ فنی، نمایشگر‌های اولد از لایه‌ای از مواد ارگانیک که بین دو الکترود قرار گرفته است، تشکیل می‌شوند. اما آنچه یک مصرف کننده‌ی معمولی کافی است بداند، این است که در نمایشگرهای OLED بر خلاف LCD هر پیکسل خودش نور خود را تأمین می‌کند.

همانطور که در قسمت قبل اشاره کردیم، در نمایشگرهای LCD نور صفحه در پس‌زمینه تولید می‌شود و با عبور از کریستال‌های مایع و سپس فیلتر رنگی، رنگ‌های متفاوت به خود می‌گیرد. حال اگر منبع این نور پس‌زمینه لامپ‌های LED باشند، تولیدکنندگان روی آن نمایشگر یا تلویزیونِ LCD، نام گمراه کننده‌ی LED را می‌گذارند.

ساخت نمایشگر OLED در ابعاد تلویزیون کار بسیار سختی است. تا همین چند سال پیش نمایشگرهای OLED تنها محدود به صفحات ۴ اینچی تلفن‌های هوشمند می‌شدند؛ تا اینکه در سال ۲۰۱۲ سامسونگ از اولین تلویزیون OLED رونمایی و ال‌جی در  سال ۲۰۱۳ نسل اول تلویزیون‌های OLED خود را در ابعاد ۵۵ اینچ روانه‌ی بازار کرد. از آن زمان تا به امروز تلویزیون‌های اولد راه درازی پیموده‌اند و قیمت آن‌ها چندین برابر کاهش یافته است. در این سال‌ها ال‌جی تقریبا تنها بازیگر عرصه‌ی اولد بود تا اینکه در نمایشگاه CES 2017 سونی و پاناسونیک با معرفی تلویزیون‌های OLED خود نشان دادند که قصد دارند به صورت جدی وارد بازار این تلویزیون‌ها شوند و بر انحصار چند ساله‌ی ال‌جی بر آن پایان دهند.

تلویزیون باریک اولد الجی

از آنجایی که OLED-ها (LED-های ارگانیک) نور رنگی را مستقیما تابش می‌دهند و نیازی به نور زمینه و قطعات نوری اضافه ندارند، می‌توان آن‌ها را در ضخامت‌های بسیار کم (ضخامت ۵ میلی متری در مدل‌های ۶۵ اینچی) تولید کرد. با پیشرفت و تکامل روزافزون فناوری ساخت پنل‌های اولد، به نظر می‌رسد کاهش ضخامت تلویزیون‌های OLED پایانی نداشته باشد.

تلویزیون‌های OLED همچنین وزن بسیار کمتری نسبت به رقبای LCD خود دارند. برای مثال در مدل‌های مشابه، تلویزیون‌های OLED ال‌جی ۵۲ درصد از رقیب بالارده‌ی سامسونگی خود سبک‌تر هستند.

مصرف انرژی اولد

مصرف انرژی تلویزیون‌های LCD و OLED تقریبا با هم برابر است؛ اما تفاوت ماهیتی مهمی در نحوه‌ی مصرف انرژی این دو تکنولوژی وجود دارد. مصرف انرژی تلویزیون‌های LCD ثابت است و ربطی به تاریکی یا روشنی محتوای پخش‌شده توسط آن‌ها ندارد. دلیل این موضوع هم این است که نور پس‌زمینه در تلویزیون‌های LCD همواره با بالاترین شدت ممکن در حال تابش است، حتی اگر تمامی صفحه سیاه باشد. تنها راه کاهش دادن مصرف انرژی در تلویزیون‌های LCD پایین آوردن میزان روشنایی کلی تلویزیون یا Brightness آن است.

تلویزیون‌های OLED بر خلاف LCD مصرف انرژی ثابتی ندارند

در طرف دیگر اما، از آنجایی که تلویزیون OLED هنگام نمایش رنگ سیاه، پیکسل مورد نظر را کاملا خاموش می‌کند، هنگام پخش محتوایی که نصف آن رنگ سیاه دارد، عملا نیمی از تلویزیون خاموش است. با توجه به همین نکته، مصرف انرژی در تلویزیون‌های OLED مقدار ثابتی ندارد و با توجه به محتوای پخش‌شده تغییر می‌کند.

کنتراست تلویزیون اولد

روشنایی نمایشگرها با واحد شمع بر متر مربع - که به نیت (nit) مشهور است - اندازه‌گیری می‌شود. نسبت کنتراست (Contrast Ratio) نیز برابر است با نسبت کمترین و بیشترین روشنایی که یک نمایشگر قادر است تولید کند. تلویزیون‌های OLED در تاریک‌ترین حالتِ ممکن، روشنایی ۰ نیت تولید می‌کنند که منجر به نسبت کنتراست بی‌نهایت می‌شود. برای مقایسه، بهترین تلویزیون‌های LCD بازار همچنان هنگام نمایش رنگ سیاه ۰.۱ نیت روشنایی دارند که باعث می‌شود کنتراستی در حدود ۱:۴۰۰۰ (بخوانید ۱ به ۴ هزار) داشته باشند.

عدم توانایی نمایش رنگ سیاه توسط تلویزیون‌های LCD در صحنه‌های تاریک کاملا مشخص است

نتیجه‌ی ملموس این اعداد و ارقام این است که تلویزیون OLED شما رنگ سیاهِ تیره‌تری را به نمایش می‌گذارد، به‌طوری‌که وقتی تصویر سیاهی در صفحه به نمایش دربیاید، نمایشگر از قاب سیاه پیرامون تلویزیون قابل تشخیص نیست و تمام بدنه یکپارچه به نظر می‌رسد. در LCD-ها اما همواره نور زمینه وجود دارد و نمایشگر هیچگاه نمی‌تواند کاملا جلوی آن را بگیرد و سیاه واقعی را نمایش دهد. این موضوع هنگامی که تلویزیون تصاویر و ویدئوهای روشن را نشان می‌دهد، قابل توجه نیست؛ اما هنگام نمایش تصاویر تیره، زمینه‌ی خاکستری به جای سیاه کاملا قابل تشخیص است.

در تصویر زیر، تفاوت نمایش رنگ سیاه در تاریکی را به‌خوبی می‌توان مشاهده کرد. نکته‌ی جالب اینجا است که تلویزیون LCD تصویر زیر، یک تلویزیون بالارده است که از قابلیت تاریکی موضعی بهره می‌برد. در صورت استفاده از یک LCD معمولی، تفاوت از این هم بیشتر به چشم می‌آمد. 

کنتراست تلویزیون oled در مقابل LCD

تصویر سمت راست مربوط به یک تلویزیون LCD با قابلیت Local Dimming و تصویر سمت چپ مربوط به یک تلویزیون OLED است.

پیش از این در طیف روشنایی، یعنی در روشن‌ترین حالت ممکن، تلویزیون‌های OLED رقابت را به تلویزیون‌های LCD واگذار می‌‌کردند. اما با پیشرفت پنل‌های اولد اکنون این تلویزیون‌ها نیز تا حد بسیار خوبی روشنایی برابری با انواع LED ایجاد می‌کنند و در شرایط خاص روشنایی این تلویزیون‌های به بازه‌ی ۱۴۰۰ تا ۱۵۰۰ نیت هم می‌رسد.

اگر علاقه دارید درباره‌ی تفاوت تلویزیون‌های LCD و OLED بیشتر بدانید، مطالعه‌ی این مطلب زومیت را به شما توصیه می‌کنیم. در این بررسی حرفه‌ای، متخصصان دیسپلی‌میت به مقایسه‌ی برترین تلویزیون LCD بازار با بهترین OLED موجود پرداخته‌اند. ناگفته پیدا است که تلویزیون OLED تقریبا در تمامی زمینه‌ها پیروز میدان بوده و در حال حاضر برترین فناوری نمایش تصاویر به شمار می‌روند

رزولوشن

رزولوشن تصویر یکی دیگر از مولفه‌های مهم و تاثیرگذار در کیفیت نهایی تصاویر است. عبارات HD، Full HD، Ultra HD و